When you want it. It goes away too fast. When you hate it. It always seems to last.
|
|
De auto is al weer klaar! Wil en Els zijn s’morgens hem even wezen ophalen. 52 euro, dat viel weer mee. Nu konden we met een gerust hart verder vakantie vieren. Dus zijn we met zijn drietjes Els, Mop en ik door de omgeving van Saint-Prancher gaan wandelen.
Het is met recht genieten in Frankrijk.
(more…)
Na het nuttigen van een paar heerlijk bakjes koffie besloot ik maar eens een ondeskundige blik onder de motorkap van de auto te werpen.
De koelvloeistof had een zorgwekkend laag peil bereikt en na wat verder getuur zag ik een halve geraffelde snaar hangen.
Vandaag tolweg en nog eens tolweg we waren om 10:00 uur vertrokken en rond 18:00 was Saint-Prancher in zicht. Zelfs Ro d’r autootje kreeg het te zwaar…. rode lampjes op het dashboard. We redde Wil zijn huis maar net.
Wil zette ons een heerlijke maaltijd voor en vroeg naar bed.
Vandaag hebben we een lekkere lange wandeling gemaakt door de baai naar Pontaubault.
Een enorm wijds grasland met poeltjes, kreekjes en duizende, duizende schapen. En waar je ook stond uitzicht op Le Mont Saint-Michel.
(more…)
Voor vandaag hadden we een bezoek aan Le Mont Saint-Michel zelf gepland. We waren de dag ervoor bewust niet verder dan de buitenmuur gewandeld.
Op weg naar de verbindingsdijk zagen we de file naar het eiland al staan. Mijn tip aan de gemeente aldaar is om een parking vóór het dijkje te maken en de mensen lekker die 1,5 km te laten lopen…. maar ja liever staat men een uur in de file natuurlijk.
(more…)
